foxie284

လူဆိုတာ ေသခ်ိန္တန္ရင္ေတာ ့ေသၾကမွာပဲ။အဲ ေသခ်ိန္မတန္ပဲ ေသသြားရတာကိုပဲ ႏွေျမာမိတယ္။

တခါတေလ တရက္ေလာက္ေသဖူးၾကည့္ခ်င္တယ္။

အဲ ေသခ်ာတာတခုေတာ့ရွိတယ္။ စီတေယာက္ေလာကၾကီးထဲကေလွ်ာ့သြားလို ့ကေတာ ့ ဘာမွထူးထူးျခားျခားျဖစ္သြားမွာမဟုတ္ဘူး။

ေနာက္တခုက တန္ဖိုးရွိရွိေသခ်င္တယ္။

ေလာကမွာ လူေတြအတင္းေျပာ အပုတ္ခ်တဲ့ေနရာ ၂ခုရွိတယ္။ မဂၤလာေဆာင္ရယ္ အသုဘရယ္။

တခါတေလ ေသတဲ့သူကုိအားမနာ အသုဘမွာေတာင္ အတင္းလာေျပာတဲ့သူကရွိေသးတယ္။

ဒါကလည္း ေသတာေတာင္ ၾကြားျပီးေသခ်င္တဲ့လူေတြရဲ ့အျပစ္။ ေသတာေတာင္ မဂၤလာေဆာင္သလို ရွိရွိသမွ် လူေပါင္းစံုကိုဖိတ္ျပီးအသုဘကို မစည္စည္ေအာင္လုပ္တာ။ အဲလိုလုပ္ခါမွ ေသတဲ့သူက ေသျပီးမွ တန္ဖိုးကပိုက်သြားတယ္။ေသေတာ့မွ လူေတြက ငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြကို အသုဘလားရင္းေဖာ္ကုန္တာ။

စီလည္း မေသခ်င္မွာထားရမယ္။ လူေတြကို ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္မဖိတ္ပါနဲ ့လို ့။

အို.. စီရီခ်င္တယ္.. မတားပါနဲ ့.. စီရီပါရေစ… ရီမယ္ေနာ္.. ျဗဲ….

ျမန္မာနိုင္ငံၾကီး Replubic နိုင္ငံအျဖစ္ေျပာင္းကတည္းက စီဟာ သံရံုးကို တခါမွမေရာက္ဖူးပါဘူး..။ဒါေပမယ့္ ဒီတပတ္ေတာ့ ေ၇ာက္ျဖစ္တယ္..။

၀မ္းသာရမွာလား ၀မ္းနည္းရမွာလားမသိန္းစီလို ့ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေမးမိပါတယ္..။သံရံုးကုိ မသြားခင္ စီဟာ.. ျမန္မာသံရံုးwebsiteကို အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ဖတ္ရွဳေလ့လာျပီး ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္စရာရွိတာျပင္ဆင္ခဲ့ပါတယ္..

မွတ္ခ်က္။ စာေမးပြဲေတြေျဖတုန္းကေတာင္ အဲေလာက္ မျပင္ဆင္ခဲ့ရဘူး.

အရင္တုန္းက P.Pအသစ္လုပ္ရင္ သက္တမ္းကုန္ခါနီး တလအလိုမွ ျပန္လာခိုင္းတာတို ့၊၁၀ရက္ၾကာမယ္ ဘာမယ္နဲ ့..ခုေတာ့ ၇ရက္ပဲၾကာမယ္ေျပာလို ့၀မ္းသာမိပါတယ္..။

သူမ်ားေတြကေတာ ့မတ္တပ္ရပ္ အခ်ိန္ကုန္ တဲ ့ဘ၀က လြတ္ေအာင္ ပြဲစားေတြနဲ ့လုပ္ၾကပါတယ္..။

စီကေတာ ့ကိုယ္ထူကိုယ္ထေပါ့..။ အမိသံရံုးၾကီးကို ၃ႏွစ္မွ တခါလြမး္လြန္..လြန္းလြန္ လြန္းလို ့.. ေျခေထာက္အေညာင္းအခံအလိမ္ခံ..(အလာမွာ Taxi driverကို Myanmar embassyလို ့ေျပာမိလိုက္တာ.. တခါတည္း.. ပတ္ေမာင္းတာ ၂၀နီးပါးေလာက္က်သြားတယ္..။ အဲဒါက စီ့အမႊားပါ.. စီက ျမန္မာဆိုတာ စင္ကာပူတကြ်န္းလံုး သိေအာင္ၾကႊားခ်င္မိတာကိုး.. ကိုယ့္ဟာကို tanglin mallလို ့ေျပာျပျပီး St. Martin drive ထဲလမ္းေလွ်ာက္တက္လာရင္ အဲေလာက္ကုန္မွာမဟုတ္ဘူး…ရွိေစေတာ့..ဒီအမိုက္မရဲ  ့အျပစ္)

ေရာက္လည္းေရာက္ေရာ..အျပင္မွာခံုေတြခံုေတြ..ထူးဆန္းတာက.. ခံုေတြခ်ေပးထားတာေတာင္ လူေတြကမတ္တပ္ရပ္ေနၾကတယ္.. မိုက္ၾကတာ..ခံုေတြကိုအလွျပထားတယ္ထင္ေနလားမသိဘူး..

စီလည္း ထံုးစံအတိုင္း အထဲေရာက္မွ ၀င္ထိုင္မယ္ေပါ့.. ဘုရာ.. ဖုရာ.. အထဲမွာခံုလံုး၀မရွိ… သုည..ဘဲဥ..ခံုေတြေပ်ာက္သြားလို ့စီအံ့ၾသသြားတယ္..

မဆိုးဘူး တိုးတက္လာျပီေပါ့..။ လူေတြအခ်ိန္အၾကာၾကီးေစာင့္စရာမလိုေလာက္ေအာင္ျဖစ္တဲ ့အတြက္

အထဲမွာခံုေတြမထားတာျဖစ္မယ္လို ့စိတ္ထဲကထင္မိတယ္..။

Lanesကလည္း ၄-၅lanes ေလာက္ရွိတယ္..။အလဲ ့အဲဒီမွာေရးထားေသးတယ္..။

ကိုယ္တိုင္လာေရာက္သူမ်ားကို ဦးစားေပးမယ္ေပါ့.. စိတ္ထဲကေတာ ့ ဒီတခါလာတဲ ့သံအဖြဲ ့က တိက်သားပဲ။လာရတာေတာ့တန္သြားျပီေပါ့…။

ေျပာလို ့မွမဆံုးေသးဘူး..ကိုယ္တိုင္လာတဲ့သူေတြကို ၁ပတ္ရက္ခ်ိန္းေပးျပီး..

ပြဲစားနဲ ့လာတဲ့သူေတြကို ေန ့ခ်င္းရက္ခ်ိန္းေပးတယ္… ၾကည့္ရတာ ပြဲစားမေတြနဲ ့ရက္ခ်ိန္းေပးတဲ ့လူက ညွိုထားလားမသိဘူး။

အဲဒါေၾကာင့္မို ့လည္း မမ တို ့က စီတို ့လို ကိုယ္တိုင္လာတဲ့သူေတြကို ျပံဳးျပံဳးနဲ ့ ညီမေလး အရင္သြား.. ညီမေလး ေရွ ့ကိုလာ နဲ ့. .ေနရာေပးေနတာကိုး..။ဒင္းတို ့နဲ ့လုပ္ရင္ ေန ့ခ်င္းရတယ္..။

ဒီတခါ တာ၀န္က်တဲ ့သံအမတ္ၾကီးကို လုပ္စရာမရွိရင္..မနက္ပိုင္းအခ်ိန္ေလာက္ကို အဲဒီရက္ခ်ိန္းေပးတဲ ့သူနားကို မတ္တပ္ရပ္ျပီး သူ ဘယ္လို ရက္ခ်ိန္းေပးလည္းဆိုတာ ၾကည့္ခိုင္းရမယ္..ပြဲစားမေတြနဲ ့လုပ္တဲ့သူဆို ေန ့ခ်င္းရတယ္..။

အဲလုိေၾကးသာဆိုရင္..”ကိုယ္တိုင္လာသက္တမ္းတိုး စာအုပ္လဲတဲ့သူ ကို ဦးစားေပးသည္အစား ပြဲစားနဲ ့လာတဲ့သူကို ဦးစားေပးသည္လို ့ေျပာင္းေ၇းသင့္တယ္” ပြဲစားမေတြကလည္း အဲဒီလူၾကီးကို ဘယ္ေလာက္ေပးထားလည္းမသိဘူး။

ေတာ္ျပီ ဒါေနာက္ဆံုးအခ်ိန္သြားျခင္းပဲ။ အားလံုးက ဒါေတြခ်ည္းပဲ။

အရင္တုန္းက ဟာေတြတုန္းကေတာ ့အေပါက္ကဆိုး။အသံကျပဲ။ မူလီလိုရစ္။ပိုက္ဆံကို ပတ္ပတ္စက္စက္ေတာင္း။

အခုဟာေတြက်ပြဲစားန ဲ ့ေပါင္းျပီးရိုက္စား။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ဒီစာပုဒ္ေလးျမင္ရင္ စီမရီပဲမေနနိုင္ဘူး။ စီကို ရီေအာင္မလုပ္ၾကပါနဲ ့.. ျဗဲ..ဟဲ…ဟဲ..

“

ဒီblog ကို update မလုပ္တာ ဒီေန ့မွာ ၃လၾကာသြားခဲ့ပါျပီ..

စီ ထံုးစံအတုိင္း စိတ္မပါ၇င္ ဘာမွမလုပ္တဲ ့ေသာက္က်င့္ေၾကာင့္လည္းပါပါတယ္..

ခုေတာ ့ေရးစရာကေပၚလာျပန္ပါျပီ..။

စီသာ စာေရးဆရာမဆိုရင္ေတာ ့မြဲျပီးေသနိုင္ေလာက္ပါတယ္..

ေရးလက္စ စာမူေတြကို ဒီအတိုင္းထားျပီး စိတ္ကူးေပါက္မွျပန္ေ၇းတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ..။

စီကိုယ္စီလည္း စာေရးဆရာမ တေယာက္လို ့သတ္မွတ္ဖို ့ေနေနသာ..အလုပ္ေတြမ်ားေန ရွုပ္ေနတာေၾကာင့္ bloggerဘ၀ကေတာင္အဆင့္က်ျပီး..

ခု ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အင္တာနက္ေပၚမွာ  ဘာမွန္းေတာင္မသိတဲ့ ဘနဲ ့၀ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ လူသား သာသာတေယာက္အျဖစ္နဲ ့ပဲ ရွင္သန္ေနရပါေတာ့တယ္..။

ခုေတာ ့လည္း ငုတ္ေနတဲ ့စီတဲ ့အ၀ွါက ျပန္ထြက္လာျပန္ပါျပီ (၀ါသနာ)။

ဒီတခါေတာ ့စီ စာအုပ္တအုပ္ထိထုတ္ဖို ့အတြက္ပါ ရည္ရြယ္ျပီးေရးေတာ့မွာပါ..။

ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေရး.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ထုတ္ ကုိယ္ဟာကိုယ္၀ယ္အားေပးသလိုမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး..

စီ projectတခုအတြက္ စာေရးဖို ့အေၾကာင္းဖန္လာရင္းနဲ ့ စာအုပ္ထုတ္ဖို ့အထိ အထြန္ ့တက္သြားတာပါ..။

တခ်က္ခုတ္ ၃ခ်က္ျပတ္မို ့လို ့လည္း ၀ါသနာအရ အျမင္ကတ္ခံျပီး ၾကြားျပရတာ..အဲ ့ေရာကုန္ျပီ..

ျမန္မာနိုင္ငံမွာ copyrightဆိုတာ 24th February, 1914တည္းက ရွိခဲ့တာပါ..။

အဲဒီေတာ ့ စီေရးသားခ်က္ေတြ ကို စီပဲပိုင္ဖို ့စီဟာစီပဲ စာအုပ္ထုတ္ဖို ့ရည္ရြယ္လိုက္တာပါ..။

စီရဲ  ့စာအုပ္ဟာ စာရြက္ေပၚမွာပံုႏွိပ္ထားမယ္ ့စာအုပ္မဟုတ္ပါဘူး..။

Ebookအေနနဲ ့ထုတ္မွာပါ။

ေရးျပီးလို ့ebookအေနနဲ ့ထုတ္ခဲ့အခါက်ရင္ android marketမွာရွာျပီး ဖတ္နိုင္ပါတယ္..။

တက္ကေနာ္ေလာ္ဂ်ီရဲ ့ ေကာင္းစားမွုတို ့ေၾကာင့္  ျမန္မာျပည္ျပန္ ၊ စာတိုက္ေပါင္းစံုလွည့္ျပီး စာအုပ္ထုတ္ေပးဖို ့အသနားရတဲ ့ဘ၀ကလြတ္သြားတာေပါ့.။

ေဒၚလွက က်ေနေတာ ့ေလယာဥ္ပ်ံလက္မွတ္နဲ ့တင္.. လူက မြဲေဆးေဖာ္ခ်င္ေနျပီ.။ ဒါေတာင္ အခြန္ေဆာင္တဲ ့ဟာက မပါေသးဘူး..။

ဒီေတာ့ ကအကုန္အက်နည္းတဲ ့ebook အေနနဲ ့ပဲ စာအုပ္တအုပ္ေလာက္ စ/ဆံုးေရးလိုက္အံုးမယ္..

ငွဲငွဲငွဲ

အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ စီဟာ စာေရးျခင္းကို အေတာ္ေလးႏွစ္သက္သေဘာက်သူ တဦးျဖစ္ပါတယ္..။

ရြာမွာရွိစဥ္ ကေလးဘ၀ထဲက စာေရးရင္ ေရး မေရးရင္ ပံုဆြဲတတ္တာ ခုထိ အက်င့္တခုလို ပါပဲ..။

တက္ကေနာ္ေလာ္ဂ်ီေတြ တိုးတက္လာေတာ ့ စီေနရာေပါင္းစံုမွာစာေရးခဲ့တယ္..။

blogger..wordpress.. facebook, myspace တခ်ိဳ ့ဆို မွတ္ေတာင္မမွတ္မိဘူး…။စာေရးရင္ရင္ျပီးေရာ.. ေတြ ့ကရာေနရာမွာ sign up လုပ္ျပီးေရးလိုက္တာပဲ…။

တခါတေလ အဖ်က္သမားမ်ားကလည္းရွိလို ့တေနရာထဲမွာ အတည္တက်မေ၇းပဲ.. ဂိုေဒါင္ေတြအမ်ားၾကီးထားထားေသးတယ္..။

ဒီေန ့မွာေတာ ့စီ Tumblrမွာ စေရးပါတယ္..။ စီဖုန္း ထဲမွာ အဲဒါရွိေနတာၾကာပါျပီ..။စီက အမ်ားေသာအားျဖင့္ အျပင္မွာေရာက္ေနတာမ်ားတယ္..။

တခါတေလ blog ေရးတယ္ဆိုတာ.. တေန ့တာ ျဖစ္တဲ ့အေၾကာင္းအရာကို တျခားသူေတြသိေအာင္ ခံစားတင္ျပခ်င္ ျပလို ့ရတယ္…။

ဒါေပမယ့္ လူေတြက စီ ဘာကိုဆိုလို လည္းဆိုတာ  သေဘာေပါက္ခ်င္မွေပါက္မယ္..။  အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ ့အရာ ကို ခံစားတဲ ့အခ်ိန္နဲ ့.. အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီးျပန္ေရးခ်တဲ့အခါ ခံစားရတဲ့အခ်ိန္နဲ ့

က ထပ္တူက်ခ်င္မွ က်လိမ့္မယ္..

Tumblr ကက်ေတာ ့ twitter, facebook နဲ ့blogging ၃ခုေပါင္းထားတဲ ့social website ဆိုလည္းမမွားဘူး..။စီက ေတာ ့ ဘာ.. ဘာ..ထက္.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ try out လုပ္ၾကည့္ ျပီး ေ၀ဖန္ဆံုးျဖတ္တာကို သေဘာက်တယ္..။

http://foxie284.tumblr.com/<==== ဒါကေတာ ့စီရဲ  ့ Tumblr account. အဲဒီမွာ စီ Privacy မထားဘူး.. အားလံုး.. စီ update လုပ္တာကို ၾကည့္နိုင္တယ္..

facebook ေတြ blogေတြလို  စီ  members/friends ေတြကို restrict မလုပ္ထားဘူး..i would to share everything with the world on my candid action/ thought and situation.

ခုတေလာ စလံုးက ျမန္မာေတြအေတာ္ေလး ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

ေဒၚလွေတြ အင္မတန္ထိုးဆင္းေနတယ္။ တေဒၚလာ ကို ၆၁၀က်ပ္ပဲရွိေတာ့တယ္။

နံျပားတခ်ပ္ ၁၀၀က်ပ္ရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ  တေဒၚလွဆို ၆ခ်ပ္ေလာက္ပဲ၀ယ္လို ့ရေတာ့မယ္။

စီတို ့အေမေခတ္တုန္းက ၁ေဒၚလာ ကို ၇၀က်ပ္။ တေန ့ေစ်းဖို းက ၇၀က်ပ္ပဲကုန္တယ္။အဖ စင္ကာပူကို ေရာက္တုန္းက ဘဲဥတလံုး ၂က်ပ္ရွိတယ္။စီေတာင္ တေန ့မွ ၅က်ပ္ပဲရတယ္။

ေက်ာင္းမွာ ေရာင္းတဲ ့ကပ္ေစးနဲ ထုတ္ေခ်ာင္းေတာင္ တေခ်ာင္း ျပား၅၀ပဲရွိတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း လူေတြနိုုင္ငံျခားကိုထြက္ျပီး အလုပ္လာလုပ္ၾကတာ။ မိသားစုစား၀တ္ေနေရးဖူလံွဳ ေအာင္လို ့။

တေယာက္မွ အားျပီး ယားလို ့အလုပ္လာလုပ္ၾကတာမရွိဘူး။

ဟိုးေခတ္တုန္းက သံရံုးအမွဳထမ္းေတြလည္း aircon မတပ္တာ၊ photo copier machine မရွိတာကလြဲလို ့ လူစကား သူ စကားေျပာတတ္ၾကေသးတယ္။

သံရံုးအခြန္လာေပးေပမယ့္  “ငါ့ေခြ်းနဲ စာေတြကုန္ပါျပီ.. ဒါေပမယ့္ သူတို ့လည္း သူတို ့အလုပ္လုပ္ေနၾကတာပဲေလ”ျပီးေျဖသိမ့္နိုင္ေသးတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္ေျပာတာ။ စကားမေျပာတတ္ရင္ ဆဲတာနဲ ့အတူတူပဲဆိုတာ။

မ်ိဳတာလည္းမ်ိဳ.. ဆို ့တာလည္းဆို ့ေပါ့.. မသထာေ၇စာ စားျပီးေက်းဇူးရွင္လို ့အေခၚခံခ်င္လို ့ဘယ္ရမလဲ..။

ဒင္းတို ့မ်ိဳဖို ့ ဆို ့ဖို ့ကိုယ့္ ပိုက္ဆံ ကိုယ္လာေပးတာေတာင္ ေကြ်းတဲ့လက္ကို ျပန္ကိုက္ခ်င္ေသးတယ္..။

ေဒၚလွ က က်ရတဲ့အထဲ အဲဒီ ၀မ္းမနာ ကာလသားသမီးေတြ မ်ိဳ ဖုိ ့ဆို ့ဖို ့ အခြန္ကေဆာင္ရေသးတယ္။

ဒင္းတုိ ့ကိုေပးတဲ ့ပိုက္ဆံေတြ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ မိသားစု၀င္ေတြကို ပို ့ရင္ေတာင္ ကုသိုလ္ရအံုးမယ္..။

ခုဟာက ဒင္းတို ့ကို ေကြ်းလည္း ေကြ်း.. အကုသိုလ္ကလည္း ျဖစ္နဲ ့…

ေနာက္တခါ သံရံုး အခြန္ေဆာင္ဖို ့စိတ္ရွိတိုင္း စင္ကာပူက  SPCA က animals ေတြစားဖို ့ သြားလွဴရမယ္..။

ေျပာလိုက္ရင္ နိုင္ငံေတာ္..နိုင္ငံေတာ္နဲ ့.. ေနတာက ကြန္ဒိုမွာ.. ။

ျမန္မာျပည္မွာ မေနလာခဲ့ဖူးသမွ် ေနဖူးတယ္ရွိေအာင္ စင္ကာပူလာေနၾကတာ.. ဘယ္သူ ့ပိုက္ဆံနဲ ့လဲ..။ နင့္တို ့ၾကီးေတာ္ ပိုက္ဆံနဲ ့မဟုတ္ဘူး.။

ငါတို ့ေခြ်းနဲစာ နင္တို ့အတြက္ မသထာေရစာ ေတြ။

စင္ကာပူမွာ သံအမွဳထမ္းလာလုပ္တာေတာင္ ျမန္မာျပည္က ေသာက္က်င့္က မေပ်ာက္ခ်င္ဘူး…။ လူူတကာကို အေပၚစီးက ဆက္ဆံခ်င္ေသးတယ္။ ဒင္းတို ့ကို ဒင္းတို ့မင္းတုန္းမင္းဆက္ ထင္ျပီး ..လာသမွ် လူေတြေတြကို ဒင္းတို ့ကြ်န္ေတြထင္ေနလားမသိဘူး..။လူကို လူ လူခ်င္းျမင္တတ္ေအာင္ ၾကည့္ပါလို ့ေျပာလည္း ဒင္းတုိ ့ သိမယ္မထင္ဘူး.. ဘာလို ့လည္း ဆိုေတာ ့

ဒင္းတို ့က လူေယာင္ေဆာင္ထားတဲ ့ဘာေတြလည္းမသိဘူး.. လူစကားမေျပာတတ္တာပဲၾကည့္ေတာ ့..။

အဲဒီမွာ စီ စဥ္းစားမိတယ္..။ စီတို ့ဘာလို ့ပညာေတြအမ်ားၾကီးသင္ျပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကလဲလို ့။

စံျပေစ်းမွာ ငါးစိမ္းကို ၄ႏွစ္ေလာက္ေရာင္းျပီး သံရံုးမွာ အလုပ္၀င္လုပ္ရံုပဲ..။ သံရံုးမွာလုပ္တာ ဦးေႏွာက္ရွိဖို ့မလို ဘူး အဆင့္ရွိဖို ့မလိုဘူး..။လူတကာကို ပတ္ဆဲျပီး ေအာ္ေငါက္တတ္၇င္ျပီးတာပဲ..။

ဂဏန္းေပါင္းစက္နွိပ္တတ္ရင္ေတာ့ေကာင္းတာေပါ့.။မဟုတ္ရင္ ပိုက္ဆံေလွ်ာ့လို ့အေပၚကအေထာင္းခံရအံုးမယ္..။ၾကည့္ရတာ ပညာအရည္အခ်င္းဆို  မူလတန္းေအာင္ရင္ ရမယ္နဲ ့တူတယ္။

“သံရံုးအမွဳထမ္းအလို ၇ိွသည္။

ပညာအရည္အခ်င္း – မူလတန္းေအာင္

လုပ္ငန္းအေတြ ့အၾကံဳ- စံျပငါးေစ်းတြင္ ငါးေရာင္း သက္တမ္းအနဲဆံုး ၃ႏွစ္နဲ ့အထက္ရွိရ (ရပ္ကြက္ေစ်းတြင္ ငါးေရာင္းဖူးလွ်င္ စဥ္းစားေပးမည္)

မွတ္ခ်က္-စဥ္းစားေတြးေခၚမွုရွိသူမ်ားကိ ုလံုး၀ စဥ္းစားေပးမည္ မဟုတ္။”