foxie284

စီ ေရးထားတဲ ့စာအေဟာင္းေတြကို ဟိုဘက္ဂိုေဒါင္ေဟာင္းကေနသြားသယ္တာ ထူးဆန္း စြာပဲ  အဲဒီ ဂိုေဒါင္ေဟာင္းဆီလာဖတ္တဲ ့ပရိတ္သတ္ေတြကို ေတြ ့ေနရေသးတယ္။အဲဒီ ဂိုေဒါင္ေဟာင္းက visitor statက still activeျဖစ္ေနေသးတယ္။ တကယ္ပဲ။ စီေရလည္ေက်းဇူးတင္တယ္။စီအဲဒီမွာမရွိေတာ့ေပမယ့္ အဲဒီဂိုေဒါင္ေလးကိုသြားျပီးအားေပးေန လို ့။ ဒီလကုန္အျပီးဆိုရင္ အဲဒီအထဲဟာ ေတြအားလံုးကို ဒီဘက္အျခမ္းကိုေျပာင္းျပီး ေနာက္ထပ္ ဂိုေဒါင္တခုထဲသိမ္းထားေတာ့မယ္။ သိတယ္မဟုတ္လားback up လုပ္ထားမွ။ တကယ္လို  ့ဒီ ဂိုေဒါင္အဖ်က္စီးခံရရင္ေတာင္  စီ့မွာ ေနာက္ဂိုေဒါင္ေတြအမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္။ ဟဲဟဲ။.. မဟုတ္ရင္  စီ ့ပရိသတ္ေတြလည္ းအေၾကြးယူျပီး အေၾကြးလိုက္ေတာင္းတဲ ့အေၾကြးရွင္ေတြလို ့.. စီက ဟိုေနရာ ေျပာင္းဟုိေနာက္လို က္.. ဒီေနရာေျပာင္းရင္ဒီေနာက္လိုက္နဲ ့။ အလုပ္ရွဳပ္လိမ့္မယ္။စီစာကိုလာဖတ္တဲ ့သူေတြပဲ။ေက်းဇူးမတင္ရင္ေတာင္ အဲဒီလူေတြကို respect ထားပါတယ္။ ေက်းဇူးတရားကိုေတာ့ [...]

စာဆိုတာ ေရးစရာရွိမွွ ေရးတာအေကာင္းဆံုးပဲ… ေရးစရာမရွိပဲ.. just 4 the sake of smth on da page ဆိုရင္ ေရးသူ ေရာ ဖတ္သူေရာ feel ငုတ္တယ္…စီလည္း ေတာ္ရံုတန္ရံု စာမေရးဘူး။ ဇာတ္လမ္းတြဲေတြ ဘာေတြလည္းမရွိဘူး။ ျဖစ္နိုင္ရင္ စ/ဆံုးေတြေရးတာမ်ားတယ္။ ကိုယ္ေတြ ့ေလးေတြ ကို ဇာတ္လမ္းလို ေရးသလိုမ်ိဳးရွိသလို… ဇာတ္လမ္းကို ကိုယ္ေတြ ့လိုမ်ိဳးေရးတာလည္းရွိဖူးတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္ေတြ ့ကို ကိုယ္ေတြ ့လို ့မေရးဘူး။ဇာတ္လမ္းကိုဇာတ္လမ္းလိုမ်ိဳးလည္းမေရးဘူး။အဲလို flow ေတြက လူတိုင္းေရးတတ္တယ္။ကိုယ္ လုပ္နိုင္တဲ ့ အရာ တခု ကိုယ္ လုပ္တတ္တဲ ့ အရာတခုကို မလုပ္ဖူးတဲ ့သူေတြၾကားမွာ သြားလုပ္ရင္ ကိုယ္ပဲ အျမဲ [...]

ေမြးရာက ငယ္ ငယ္ရာကလတ္ လတ္ရာက ၾကီး ၾကီးရာကအို အိုရာကေသ။ တခါမွ အသက္ေက်ာ္ရာေက်ာ္ ရွည္ျပီး ေနရပါေစလို ့ဆုမေတာင္းခဲ့ဘူး။ ၆၀၊၇၀ ေလာက္ဆိုေတာ္ျပီ။ ခ်စ္ေသာသူနဲ ့ သာ ေပါင္းရပါေစလို ့ပဲဆုေတာင္းဘူးတယ္။ အဲဒီေန ့ က တကယ္ကို အမွတ္တမဲ ့ေလးျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူပါးစပ္က မထြက္စဖူး ထြက္ခဲဖူးတဲ ့စကားေတြေၾကာင့္ ကိုယ္ သူ ကို ေတာ္ေတာ္ေလးခ်စ္မိသြားတယ္။ အရင္ကဆို ကိုယ္ က သူကို တဖတ္သတ္ခ်စ္ေနရတာမ်ိဳးၾကီးခံစားဖူးတယ္။ ေခါင္းထဲမွာသူေရာ ကိုယ္ကို ကိုယ္ေလာက္မွခ်စ္ရဲ ့လားလို ့ေတြးမိတယ္။သူရဲ ့ မ်ားလွတဲ ့အလုပ္ေတြနဲ ့ ရင္းႏွီးလွတဲ ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အမ်ိဳးသမီး ေတြေၾကာင့္ ကိုယ္တို ့ ခဏခဏ [...]

၈ ေလးလံုး။ ေနာက္၂ရက္ေလာက္ဆိုေရာက္ေတာ့မယ္။ ရင္ထဲမွာ အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၈ေလးလံုးတုန္းက ခံစားခဲ့ရတာကေတာ ့ ခုထိမွတ္မိေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက စီ ၄ ႏွစ္ ေလာက္ပဲရွိအံုးမယ္။ ျပတင္းေပါက္ကို ခံုခုျပီး အျပင္ကို လွမ္းၾကည့္တယ္။ အစ္မ၀မ္းကဲြ က မၾကည့္နဲ ့ဆိုျပီး မ်က္လံုးကို လက္နဲ ့လာကာတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ ေသနတ္သံေတြၾကားရတယ္။ အဲဒါနဲ ့မီးဖို ေခ်ာင္ က ထမင္းစားပြဲခံု ေအာက္မွ အကုန္ လံုး ၀င္ပံုးၾကတယ္။အရင္က အမ်ိဳးမ်ားတဲ့အိမ္ဆိုေတာ့… ထမင္းစားပြဲခံုေအာက္မွာ တိုးတိုးၾကိတ္ၾကိတ္နဲ ့.. အိမ္တိုင္းကစားရသလိုပဲ.. ပလစ္စတစ္ဖ်ာၾကီး ခင္းထားတာ… ေျခေထာက္ကို ဖ်ာအျပင္ေက်ာ္ေအာင္ မထုတ္ရဲၾကဘူး. အတင္းကို ဖ်ာအေပၚမွာ ကပ္ထိုင္ေနၾကတာ။ စီအဖြား က [...]

အေဆြအမ်ိဳး… ေဆြမ်ိဳးရင္းျခာ ေဆြနီးမ်ိဳးနီး…ေဆြမကင္း မ်ိဳးမကင္း အို ..အေခၞအေ၀ၞေတြက စံုေနတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္မွာ ဘူတာသြားဆိုက္လည္းဆိုေတာ ့ အမ်ိဳးကအမ်ိဳးပဲေပါ့။ အဖ က ေျပာတယ္ စီက တကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္တဲ ့ ။စီက ဘယ္လို ျပန္ျပီးေခ်ပလဲဆို.. စီတကိုယ္ေကာင္းဆန္တာ မဟုတ္ဘူး။ စီဖင္မနိုင္ လို ့ပဲဟင္းမစားတာလို ့။ အဖက လက္ကိုင္ဆြဲတဲ ့ေဆာင္ပုဒ္တခုရွိတယ္။ သစ္တပင္ေကာင္းရင္ ငွက္တေသာင္းနားလို ့ရတယ္။ အဲဒီစကား ကစီငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ျမန္မာ ျပည္မွာေနကတည္းက အဖ က်င့္သံုးလာတာ။ အိမ္မွာဆို အဲဒီကတည္းက ေဆြမ်ိဳး၀မ္းကြဲေတြ..ေဆြနီးမ်ိဳးနီးေတြ အိမ္အကူေတြနဲ ့ လူက ၁၈ ၊၂၀ေလာက္ အျမဲရွိတယ္။ တခါတေလ.. အေမ့ရဲ ့ အေမ အမ်ိဳးေတြလာတာရွိေသးတယ္။ ရန္ကုန္ကို ဘုရားဖူးလာရတာနဲ [...]