ေခါင္းစဥ္မတပ္ခ်င္ေသာ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္
Sunday, June 14th, 2009“လူနာက အခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို ့ေဆးရံုေ၇ာက္လာတာ အေတာ္ေလးေနာက္က်သြားခဲ့တယ္။ဒီထက္တနာရီေလာက္ေစာခဲ ့ရင္ သူကို ကယ္နိုင္တယ္။ကဲ အခ်ိန္သိပ္မရွိေတာ့ဘူး။အထဲျမန္ျမန္၀င္ၾကေတာ့။” ဆရာ၀န္ေျပာတဲ့စကားေတြကိုသူမၾကားနိုင္ေတာ ့။သူ သိတာ ေဟမာကို ျမင္ခ်င္တာပဲသိတယ္။ အခန္းထဲ၀င္ေတာ ့ရင္ထဲမွာနာက်င္သြားသည္။ လက္မွာပိုက္တန္းလန္းနဲ ့မ်က္နွာမွာ ဖူးေယာင္ျပီး ေအာက္ဆီဂ်င္maskတပ္ထားရတဲ ့ မၾကာခင္မွာ သူကို အျပီးပိုင္ခြဲခြါသြားေတာ့မယ္ ့ သူသိပ္ရပါတဲ ့မိန္းမတေယာက္။အို…. ေဟမာရယ္။ “ေတာ္ပါေတာ ့ကိုကိုနိုင္ရယ္.. သူသာ ေဟမာကို ကိုကိုနိုင္နီးပါးေလာက္ဂရုစိုက္ခဲ့မယ္ သတိျပဳမိခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ေဟမာ ဒီပြဲကို ျပိဳင္စရာအေၾကာင္းမ၇ွိဘူး။ သူ ေဟမာကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူး ကိုကိုနိုင္ရယ္။ ဒီအေၾကာင္းေတြသူ ့ကိုလာေျပာေနရင္လည္း အပိုပါပဲ။ေဟမာသြားေတာ့မယ္။ ကိုကိုနိုင္ကို ေဟမာအျပီးနွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။” ေယာက်္ားတန္မယ့္နဲ ့သူကုိမ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္နိုင္တဲ ့မိန္းမဆိုလို ့သူ ့ဘ၀မွာေဟမာတေယာက္ပဲ၇ွိခဲ့ဖူးတယ္။ အခုလည္း မင္း ငါ့ကို မ်က္ရည္ေတြက်ေအာင္လုပ္ျပန္ျပီလား [...]