စီက စီ့ဟာစီတေယာက္တည္းအလုပ္မရွိေၾကာင္ေရခ်ိဳးေပးတယ္ထင္ေနတာ။စီနဲ ့ျပိဳင္မယ့္သူေပၚလာျပီ၊ ေစာေစာ က အင္တာနက္ကေန သတင္းတပုဒ္ဖတ္လိုက္ရတယ္။ အစိုးရနဲ ့ ကိုးကန္ ့ၾကားမွာတင္းမွာမွဳရွိျပီးစစ္ျဖစ္ေတာ့မယ္တဲ ့။ခုေရးတဲ့အခ်ိန္ဆိုျဖစ္ေနျပီလားေတာ့မသိဘူး။

အလုပ္မရွိစစ္သားေတြစုေဆာင္း၊ စစ္သားေတြလုပ္စရာမရွိေတာ ့ ဟုိလူမ်ိဳးဆီ သြားတိုက္လိုက္၊ဒီလူမ်ိဳးကို သြားတိုက္လိုက္နဲ ့။ေနာက္ဆိုျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္တိုင္းရင္းသားမွမက်န္ပဲ စစ္သားပဲက်န္ေတာ့မယ္။

စစ္ျဖစ္တာမေကာင္းပါဘူး ဆိုတာ လူတိုင္းသိျပီးသားအရာတခုကိုသူတို ့မသိတာအံံ့ေရာ။ စားတုန္းကေတာ ့အတူတူစားၾကျပီးေတာ ့အေ၀မတည့္ေတာ့မွ ဒီလိုလုပ္တာမေကာင္းပါဘူး။

ကရင္လူမ်ိဳးလည္း ဖုတ္လွိဳက္..ဖုတ္လိွုက္ပဲက်န္ေတာ ့တယ္။ကရင္နဲ ့တိုက္ရတာပ်င္းေတာ ့အခုေတာ ့targetကေျပာင္းသြားတယ္နဲ ့တူတယ္။

စစ္ျဖစ္ရင္ စီးပြားေရးေတြထိခိုက္၊ကုန္သည္ေတြအက်ပ္အတည္းျဖစ္၊ကုန္ေစ်းနွဳန္းေတြတက္၊လူေတြငတ္နဲ ့။လူေတြငတ္ေတာ ့အားေတြျပတ္၊

အားေတြျပတ္ေတာ ့သူတို ့ကို မလွန္နိုင္၊ တသက္လံုးအားေတြျပတ္၊ အားေတြျပတ္ရင္းနဲ ့ေသ၊ေသသာေသသြား။ ဘယ္သူမွ သူတို ့ကိုမလွန္ရဲ နဲ ့ ဂ်ာေအးခ်ာလပတ္လည္ေနတာ။

အဲလိုပဲ အဘိုးၾကီးေသေတာ ့ေနာက္အဘုိးၾကီးတက္လာ၊ ေနာက္အဘိုးၾကီးလည္း အလုပ္မရွိေၾကာင္ထပ္ေရခ်ိဴး၊သူတို ့ေၾကာင္ေရခ်ိဳးေတာ ့လူေတြအခက္ေတြ ့ရ။ ဖုတ္လိွဳက္..ဖုတ္လွိဳက္နဲ ့ေနာက္ဆံုး ဘယ္သူမွမသတ္ပဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အားျပတ္ျပီးေသ။

ဒါေၾကာင့္ သတင္းေတြမဖတ္ခ်င္တာ။ လက္ကမရဘူး။ ကိုယ့္နိုင္ငံေလး လက္ရွိမွာဘာျဖစ္ေနလဲ ဆိုတာ သိခ်င္တဲ့စိတ္က တားလို ့မရတာအခက္သား။ဟို website ေလး နွိပ္လိုက္ ဒီ websiteေလးနွိပ္လိုက္နဲ ့ ဖတ္ရတဲ့သတင္းက စိတ္မသာယာ။ အဲဒါေပါ့။ထိုင္ေနတုန္းက အေကာင္းသား။ လက္ကသြားကျမင္းမိေတာ ့အခု စိတ္ေမာရျပီေပါ့။ ဒီလို ့ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ရင္ ကုန္ေစ်းနွုန္းေတြထပ္တက္အံုးမယ္။ လူေတြမစားနိုင္ မေသာက္နိုင္ျဖစ္အံုးမယ္။က်ီးလန္ ့စာစားေနၾကရလိမ့္မယ္။ အဲဒါမ်ိဳးနဲ ့ပဲ ေဒၚစု အမွုကုိလူေတြက အာရံုထပ္ေျပာင္းအံုးမယ္။

အရင္ကလည္း ဒီလိုပဲ။ ေဒၚစုအေၾကာင္းတခုခုျဖစ္ျပီဆိုရင္ ကရင္ျပည္နယ္ဘက္မွာစစ္သြားျဖစ္ျပီ။ အခုလည္း စစ္ျဖစ္ျပန္ျပီ။

တကယ့္ကိုအလုပ္မရွိ ေၾကာင္ေရခ်ိဳးတဲ ့သူေတြ။ ဒီေလာက္အားယားေနၾကရင္ သူတို ့မိန္းမေတြေခါင္းကို သန္းရွာေပးလိုက္တာမဟုတ္ဘူး။

ၾသဂုတ္လေတာင္ ကုန္ေတာ့မွာပါလား။ အားတိုင္းေတြးေနမိတဲ ့အရာကေတာ့ အခ်ိန္ေတြဘာလို ့ဒီေလာက္ကုန္ျမန္ေနတာလဲဆိုတာကိုပဲ။

တခါတေလေတာ ့လည္းေမာမိတယ္။လူေတြဟာ အခ်ိန္ေနာက္ကို လိုက္ရင္း အခ်ိန္နဲ ့အျပိဳင္အံတုရင္း အခ်ိန္ေတြကုန္ဆံုးသြားတာကို သတိမထားမိၾကဘူး။  အခိ်န္ဟာ ဒီအခ်ိန္ ပဲ။ တေန ့မွာ ၂၄နာရီရွိတယ္။  တိုးလည္းမတိုးသြားဘူး။ ေလွ်ာ့လည္းမေလွ်ာ့သြားဘူး။

ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ေနာက္လိုက္တဲ ့လူေတြ အခ်ိန္နဲ ့ျပိဳင္ျပီးအလုပ္လုပ္တဲ ့လူေတြကေတာ ့အသက္ေတြၾကီးလာတယ္။ လုပ္ကိုင္အားေတြ ေလွ်ာ့လာတယ္။ ၾကာေတာ့လည္း ေမာလာၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အခ်ိန္ဟာ ျမန္လြန္း ကုန္လြန္းလာတယ္။ အခ်ိန္မေလာက္ေတြျဖစ္လာတယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အားမရလာတယ္။ ထပ္လိုက္တယ္။ ထပ္ျပိဳင္တယ္။ ထပ္ေမာတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ ့bodyက ဒီထပ္မျမန္ ဒီထပ္ မလိုက္နိုင္တဲ ့အခါ overuseေတြျဖစ္လာျပီးအခ်ိန္ကို အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရတယ္။ အနိုင္ေပးလိုက္ရတယ္။ ဒါေတာင္ စိတ္ထဲက  “ဟာ ကြာ.. ဒီထက္ နည္းနည္းေလး ျပန္ငယ္လိုက္ရင္ျဖင့္ ဒါေလးကို ဒီအခ်ိန္ေလာက္နဲ ့အေပ်ာ့ေပါ့။ အျပီးလုပ္နိုင္တာေပါ့” စျဖင့္ မခံမ၇ပ္ျဖစ္လာၾကတယ္။

ဒီလိုပဲ စီလည္း လူလတ္ပိုင္းထဲ၀င္လာျပီ။ ေနာင္၅ႏွစ္ အသက္ ၃၀ျပည့္ေတာ့မယ္။ ေနာင္၅ႏွစ္ကို ၾကိဳေတြးမိေပမယ့္ တကယ္ေတာ ့အခ်ိန္နဲ ့ျပိဳင္ျပီး အလုပ္လုပ္ရင္ ၅ႏွစ္ဆိုတဲ ့အတိုင္းအတာတခုဟာ မနက္ျဖန္ သဘက္ခါ သာသာရယ္ေပါ့။စလံုးမွာစီတို ့သံုးေနက်စကားတခုရွိတယ္ “wah!!super duper fast seh!!”ဆိုလိုတာက ဇြတ္ရမ္းကို ျမန္ေနတာ။လြန္ခဲ့တဲ ့၅ႏွစ္တုန္းက စီ အသက္ ၂၀ ပဲရွိခဲ့ေပမယ့္  ျပန္ေတြးမိရင္ မေန ့တုန္းကလိုပဲ။

ကိုယ္ပိုင္အိမ္တလံုး၀ယ္မယ္။ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလုပ္မယ္။ကိုယ္သံုးဖို ့အတြက္ ပိုက္ဆံစုမယ္။ ကိုယ္လွဴဖို ့အတြက္fundတခုထားထားမယ္။

အဲဒီ ကိုယ္..ကိုယ္..ကိုယ္ေတြအတြက္နဲ ့ပဲ အခ်ိန္နဲ ့အျပိဳင္လုပ္ေနရတာ။ဘယ္လုိလုပ္ ၂၅ႏွစ္ျပည့္လာေတာ့မွန္းမသိလိုက္ဘူး။

တကယ္လို ့သာ စီ့မိဘေတြသာ စီ့ကို တနွစ္တခါ ေမြးေန ့ မလုပ္ေပးရင္ စီ့အသက္စီေတာင္မွတ္မိမွာမဟုတ္ဘူး။လူေတြကေျပာၾကတယ္။

ေမြးေန ့ဆိုတာကေလးေတြအတြက္လုပ္ေပးတာ။အသက္ၾကီးလာရင္မလိုအပ္ေတာ့ဘူးတဲ့။စီ သေဘာမတူဘူး။အသက္ၾကီးလာေလ ပိုလိုအပ္ေလပဲ။

ေမြးေန ့ပြဲတခုဟာtimerတခုလုိပဲ။ ၂၅ႏွစ္ျပည့္ရင္ ဘာျဖစ္ရမယ္။၂၆ႏွစ္ျပည့္ရင္ ဘာရရမယ္။ ၂၇ႏွစ္ျပည့္ရင္ဘယ္ေလာက္ရွိရမလဲ။

ေမြးေန ့ပြဲတခုလုပ္တိုင္း ကိုယ့္ရဲ  ့ target ကို achievedျဖစ္ျပီလားမျဖစ္ျပီလား စစ္ေဆးလို ့ရတယ္။ ရည္မွန္းခ်က္တခု အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီေမြးေန ့က်င္းပျခင္းက အင္မတန္မွာကို ေပ်ာ္ရႊင္ဖို ့ေကာင္းတယ္။

တခ်ိဳ ့က ေမြးေန ့က်င္းပတယ္။ ေမြးေန ့မွာအရက္ေသာက္တယ္။ေပ်ာ္ပါးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ဆံုေတြ ့တယ္။ စီအတြက္ကေတာ ့ေမြးေန ့မွာလူေတြအမ်ားၾကီးမလိုဘူး။ခ်မွတ္ထားတဲ ့ရည္မွန္းခ်က္တခုျဖစ္ေျမာက္ျပီးအဲဒီရလဒ္ကို ခ်စ္ေသာသူမ်ားနဲ ့မွ်ေ၀ခံစားရတာကိုပိုႏွစ္သက္တယ္။of course they are my folks and dude and my close friends.

၂၅ႏွစ္ျပည့္ဖို ့နီးလာျပီ။၂၄ႏွစ္တုန္းကခ်မွတ္ထားတဲ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြအေကာင္အထည္ေပၚျပီလား။အိမ္း…ေျဖရမွာေတာ့အခက္သား။

On and off,

again and again..

after encountering  lot of fighting, arguing and breaking up sessions

again and again ..

we just passed our 4th anniversary yesterday.

and that is my fav no. too.

nothing was special yesterday but  you made me feel special in my own way.

In anyway, u ‘ll always be my special man.

and i would like to be with you till my last breathe.

and i  believe u feel the pretty same way as i do.

28/8/2005-28/8/_ _

“သမီးစီေရ..လက္ထဲမွာေဒၚလာ၂၀၀၀ေလာက္ရွိလားကြယ္”

“ဘယ္ရွိ ပါ့မလဲ ေမရဲ  ့။က်ပ္ ၂၀၀၀မွမဟုတ္တာ။”

“နို ့ ေမ က ေဒၚလာ၂၀၀၀နဲ ့ ဘာလုပ္မလုိ ့လဲ”

“သမီးဦးေလးေနမေကာင္းဘူး။အသဲအသန္ျဖစ္ေနတယ္။အဲဒါအေမရြာျပန္မလို ့။မျပန္ခင္ ကြ်န္းလယ္ကမသာစရိတ္ေကာက္တဲ့အိမ္သြားျပီးအသုဘစရိတ္သြားလွဴရအံုးမယ္။ခက္သကြယ္။ဒီမသာၾကီးကလည္း ေသနိုး ေသနိုးနဲ ့ မေသနိုင္ေသးဘူး။အေမတို ့မွာလည္းရြာသာျပန္ေနရတာ။မသာစရိတ္မေပးပဲရြာျပန္ရင္လည္းေလယာဥ္ကြင္းမွာတံုးထုတဲ့သူေတာင္းစားေတြကဆြဲမယ္၊ဖဲ့မယ္တကဲကဲနဲ ့။ငတ္ေနတာကိုး။”

“အဲဒါေၾကာင့္ေျပာတာ ေမ့ကို။ ကြ်န္းသူလုပ္လိုက္ပါလို ့။ကြ်န္းသူလုပ္ရင္မသာစရိတ္သြားေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး။ရြာလည္းအခ်ိန္မေရြးျပန္လို ့ရတယ္။ေလယာဥ္ကြင္းကသူေတာင္းစားေတြလည္း ရြာသူမဟုတ္ေတာ့လို ့သိပ္မဖဲ့ မဆြဲရဲ ေတာ့ဘူး။”

“ကဲပါ။ အေမပဲ ဘဏ္ကသြားထုတ္ထားလိုက္မယ္။အေမအလုပ္ရွိလို ့ သမီးပဲသြားေပးလိုက္ေနာ္။”

“နိုး..နိုး။ေမ စီ့ ကိုသတ္ခ်င္သတ္သြား။စီေတာ့အဲဒီမသာအိမ္လံုး၀မသြားဘူး။”

“သြားလိုက္ပါသမီးရယ္။မဟုတ္ရင္သမီးဦးေလးအသက္ ကအေမျပန္ရင္မွီမွာမဟုတ္ဘူး။”

ထို ေန ့ည(သို ့)မနက္မက်တက်

မသာအိမ္နားကို အေစာၾကီးေရာက္သြားသည္။စီ့လိုပဲမ်က္ႏွာ၈ေခါက္ခ်ိဳးေတြမသာစရိတ္လာေပးတဲ့သူမ်ားကိုေတြ ့ရသည္။ျပီးေတာ ့မသာၾကီးဘယ္ေတာ ့ေသမလဲဆိုတာထင္ေၾကးေတြေပးၾကသည္။ေပ်ာ္ဖို ့ေတာ ့ေကာင္းသား။ဒါေပမယ့္မသာၾကီးတကယ္မေသေသးတာကခက္သည္။

မနက္မိုးလင္းေတာ့ ဘယ္မသာေကာင္လက္ခ်က္မွန္းမသိ။စီတို ့နာမည္ေတြေပးထားတဲ ့တိုကင္စာရြက္ေပ်ာက္သြားေသာေၾကာင္ ့အသစ္ျပန္တိုကင္ယူရသည္။top 10စာ၇င္း၀င္ေသာစီသည္ top30ထဲေရာက္သြားသည္။မနက္အေစာၾကီးတုန္းကမေတြ ့ေသာသူေတြ top 10စာရင္း၀င္ကုန္သည္။တပြဲတလမ္းပြဲၾကမး္လိုက္ရလို ့စိတ္ထဲရွိေသာ္လည္း မသာအိမ္မွာရန္ျဖစ္လွ်င္ကိုယ္ပဲသိကာက်မွာစိုးေသာေၾကာင့္၈ေခါက္က်ိဳးမ်က္ႏွာကို၁၂ေခါက္ခ်ိဳးေျပာင္းခ်ိဳးလိုက္သည္။

စပါျပီ။ေအာကလီဆန္ေသာ မသာၾကီးေတြfrontdeskမွာအလုပ္မ်ားခ်င္ဟန္ေဆာင္ျပီးဒီေန ့ေတာ့မသာစရိတ္ဘယ္ေလာက္ရမလဲၾကိတ္တြက္ရင္းေပ်ာ္ေနၾကပါသည္။

စိတ္ထဲကမသာေကာင္ေတြကိုနဲနဲေလးေဆာ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာသည္။အခြန္ေဆာင္မဲ ့ အေဖေနရာကိုစီနာမည္ေျပာင္းလိုက္သည္။

အေတာ္အတန္ေစာင့္ျပီးေသာအခါစီ ့အလွည္ ့လာပါျပီ။

“အခြန္ေဆာင္ခ်င္လို ့ပါ”

“ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္စာလဲ”

“3ႏွစ္စာပါ”

၀ါး  မသာမၾကီးမ်က္ႏွာ၀င္းသြားသည္။မိစီေလာက္ဆိုရင္ အနည္းဆံုး ၃၀၀၀ေလာက္ စားလို ့ရတာကိုး။

“‘PR လား”

“ဟုတ္ပါတယ္။ “

“ဒါဆိုလစရဲ  ့၁၀ရာခိုင္ႏွုန္းကို၃ႏွစ္စာေဆာင္ရပါမယ္။”

“ဟုတ္ကဲ ့သိပါတယ္”

Form နဲ ့ passportလည္းေပးလိုက္ေရာ မ်က္ေမွာင္ၾကိဳတ္သြားသည္။

“PR ဆိုဘာလို ့ ေဒၚလာ၃၀ပဲေဆာင္တာလဲ။ရုတ္ရုတ္မလုပ္နဲ့ေနာ္။ေနာက္မွာလူေတြအမ်ားၾကီးရွင့္ကိုေစာင့္ေနတယ္။ ကြ်န္မတို ့က ရွင္တို ့ဘယ္ေလာက္ရလဲဆိုတာအကုန္သိတယ္။MOMကိုလွမ္းစစ္လိုက္မယ္”

“မမတို ့ပဲ လစာရဲ  ့၁၀ရာခိုင္ႏွုန္းဆို”( အိမ္းကိုယ့္အေမအရြယ္ေလာက္ရွိတဲ ့ ၾကီးေဒၚၾကီးကိုမမလို ့ ေခၚရတာလဲ၀ဍ္တမ်ိဳးပါပဲ။)

“ဟုတ္တယ္ေလ။ PR တေယာက္ကဒီေလာက္ပဲရလား။ ” မမက မေက်နပ္။ေစ်းဆစ္သည္။

“မမ ေရဒီလိုပဲ။စီတို ့လိုင္းက basic on commision ေလ။net မေျပာနဲ ့ basic salary ေတာင္မရွိဘူး။ဒါေပမယ္  ့ရြာသူပီသေအာင္လို ့ တာ၀န္အရ ရြာမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ မသာၾကီးရဲ ့ အသုဘစရိတ္လာေပးရတာ။”

“ဒါေတာင္ managerက လစာကို၃၀၀ေဒၚလာေရးလို ့ တက္ေတာ့မယ္တကဲကဲျဖစ္ေနတာ။ပံုမွန္ဆိုသူ က ၁၀၀ပဲေရးေပးတာ။

“မယံုဘူး။ ရွင္ ့အလုပ္ကဘာလဲ”

“financial planner ေလ။ကဲကဲ ၃၀နဲ ့ေဆာင္တုန္းယူထားေနာ္။ ၁၀ေဒၚလာျဖစ္သြားရင္တာ၀န္မယူဘူး။”

“တိန္..!!!”

စီေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားသည္။လူေတြက  စီ ့ကိုရြာသူမပီသဘူး။ ရြာေရးရြာ၀န္မွာဘာမွမပါဘူးနဲ ့။ခုေတာ ့မသာၾကီး အသုဘစရိတ္မွာစီတတပ္တအား ပါ၀င္ခဲ့ပါျပီ။ ဟီးဟီး။

……………………………………………………….

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့၃၀ေနာက္မွာသုညတလံုးတိုးလိုက္သည္။ ၃ႏွစ္စာ ၃၆၀၀ ။photocopy ကိုquality အညံ့စားနဲ ့ ကူးလိုက္သည္။slipကမွုန္၀ါး၀ါး။ ၀ါး…..။ေနာက္၃ႏွစ္ေလာက္မွတခါသြားေဆာင္လွ်င္ အဘယ္သူသိအံုးမယ္နည္း။

ျမင္ေယာင္ေသးသည္။ေနာင္ဆိုလွ်င္ ျမန္မာထဲတြင္ Financial planner ေကာင္းမ်ားေပၚထြန္းေလစြ။ဟီးဟီးဟီး။

ေဒၚစု ကိုတရားစြဲပါတယ္ဆုိမွျပန္လႊတ္ဖို ့ျဖစ္နိုင္ပါ့မလား။

အဲဒါကိုအစိုးက တရားစီရင္ျပီးတဲ ့အထိစိတ္ရွိလက္ရွိထိုင္ေစာင့္ေနၾကတဲ ့သူမ်ားကလည္းရွိေသးတယ္။

ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္၁၈လက်တယ္လည္းေျပာေရာ ဘယ္သူမွ ဘာမွမလုပ္နိုင္ၾကဘူး။

လြတ္နိုးလြတ္နဳိးနဲ ့ ေစာင့္ေနတဲ့သူေတြလည္းစိတ္ဓါတ္ေတြက်ကုန္တယ္။

စီကေတာ ့ စျပီး မတရားဖမ္း တရားစြဲတယ္ဆိုတည္းသိလိုက္ျပီ။ဒီႏွစ္ေတာ့လည္းလြတ္အံုးမွာမဟုတ္ဘူးလို ့။

ခုေဒၚစု ၁၈လ under house arrest ျဖစ္ျပီဆိုမွ လူေတြက စျပီးထင္ေၾကးေပး၊စာေတြေရးၾကတယ္။

ဒီအစိုးရsystem ၾကီးရွိေနသေရြ ့ ေဒၚစုေတာ ့ဘယ္ေတာ့မွလႊတ္မွမဟုတ္ဘူး။

ဘုရားသြားပန္းလွဴလို ့ပန္းခင္းအကုန္လံုးသာကုန္သြားမယ္။

ေက်ာင္းကန္မွာငါးသြားလႊတ္လို ့ ကန္ထဲမွာငါးသာကုန္သြားမယ္။ ေဒၚစုကေတာ ့ဒီလိုနည္းနဲ ့ ဘယ္ေတာ့မွမလြတ္ဘူး။လူေတြဟာတကယ္ပဲ

သိသိၾကီးနဲ ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား။ တကယ္ပဲမသိလုိ ့မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား။စီလည္းဒီလိုပဲ ေဘးကေနၾကည့္ေနတာ၂၁ႏွစ္ေတာင္ၾကာသြားျပီ။ ေဒၚစု ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ နုိိင္ငံျခားမွာနိုင္ငံေရးခိုလွံဳခြင့္ရတဲ့လူေတြရဲ ့ သားသမီးေတြေတာင္လူၾကီးေတြျဖစ္လာၾကျပီ။ေဒၚစုေကာင္းမွဳေၾကာင့္ စာေရးျပီးနာမည္ၾကီးသြားၾကသူေတြလည္းမနည္းေတာ့ဘူး။

တခါတေလစီစဥ္းစားမိတယ္။ျမန္မာbloggerေတြၾကားနာမည္ၾကီးခ်င္ရင္ ေဒၚစုအေၾကာင္းသာေရး။နာမည္ကိုၾကီးေစရမယ္ဆိုသလိုျဖစ္ေနျပီ။ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္myanmar blogsကို၀င္ဖတ္ၾကည့္တယ္။ ကံဆိုးတာလားကံမေကာင္းတာလားမသိဘူး။ အစိုးရ အာေဘာ္ေရးထားတဲ ့blogsကိုဖတ္မိတယ္။ဒီပုဂိဳလ္ေတြကလည္းစိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ ့ ကိုမသာၾကီးေတြေကာင္းေၾကာင္းေရးထားၾကတယ္။တခါ တဖက္ ကျပန္ေဆာ္တဲ ့blogsကိုဖတ္မိျပန္တယ္။သူေဆာ္ ကိုယ္ေဆာ္နဲ ့နိုင္ငံေရး blog ကေနကိုယ္ ့ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းတဲ့blogs သာသာျဖစ္သြားတယ္။

စတုန္းကေတာ ့ေဒၚစုကိုတရားစီရင္မွဳနဲ ့ ပတ္သတ္ျပီး analysisလုပ္ရာကေနေနာက္ဆံုးေတာ ့cboxကေန နွမေပးေတြ မေအေပးေတြပါလာၾကတယ္။

ေအာ..ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ။ေ၀သံသရာမင္းၾကီးေသလို ့၀င္စားၾကတဲ့ေကာင္ေတြမ်ားလားမသိဘူး။ အေမေတာင္အလကားေပးခ်င္တဲ့သူကရွိေသးတယ္။အိမ္းေကာင္းေလစြ။ေဒၚစုကုိအမွဴးျပဳျပီး ႏွမေတြမေအေတြအလွဴလုပ္ေနၾကတယ္နဲ့တူတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္…ႏွမေတြမေအေတြသာ ေပးစရာကုန္သြားမယ္။ ေဒၚစုကေတာ့ဒီအစိုးရsystemၾကီးရွိေနသေရႊ ့လႊတ္အံုးမွာမဟုတ္ပါဘူးေလ။