financial planner
Thursday, August 27th, 2009“သမီးစီေရ..လက္ထဲမွာေဒၚလာ၂၀၀၀ေလာက္ရွိလားကြယ္” “ဘယ္ရွိ ပါ့မလဲ ေမရဲ ့။က်ပ္ ၂၀၀၀မွမဟုတ္တာ။” “နို ့ ေမ က ေဒၚလာ၂၀၀၀နဲ ့ ဘာလုပ္မလုိ ့လဲ” “သမီးဦးေလးေနမေကာင္းဘူး။အသဲအသန္ျဖစ္ေနတယ္။အဲဒါအေမရြာျပန္မလို ့။မျပန္ခင္ ကြ်န္းလယ္ကမသာစရိတ္ေကာက္တဲ့အိမ္သြားျပီးအသုဘစရိတ္သြားလွဴရအံုးမယ္။ခက္သကြယ္။ဒီမသာၾကီးကလည္း ေသနိုး ေသနိုးနဲ ့ မေသနိုင္ေသးဘူး။အေမတို ့မွာလည္းရြာသာျပန္ေနရတာ။မသာစရိတ္မေပးပဲရြာျပန္ရင္လည္းေလယာဥ္ကြင္းမွာတံုးထုတဲ့သူေတာင္းစားေတြကဆြဲမယ္၊ဖဲ့မယ္တကဲကဲနဲ ့။ငတ္ေနတာကိုး။” “အဲဒါေၾကာင့္ေျပာတာ ေမ့ကို။ ကြ်န္းသူလုပ္လိုက္ပါလို ့။ကြ်န္းသူလုပ္ရင္မသာစရိတ္သြားေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး။ရြာလည္းအခ်ိန္မေရြးျပန္လို ့ရတယ္။ေလယာဥ္ကြင္းကသူေတာင္းစားေတြလည္း ရြာသူမဟုတ္ေတာ့လို ့သိပ္မဖဲ့ မဆြဲရဲ ေတာ့ဘူး။” “ကဲပါ။ အေမပဲ ဘဏ္ကသြားထုတ္ထားလိုက္မယ္။အေမအလုပ္ရွိလို ့ သမီးပဲသြားေပးလိုက္ေနာ္။” “နိုး..နိုး။ေမ စီ့ ကိုသတ္ခ်င္သတ္သြား။စီေတာ့အဲဒီမသာအိမ္လံုး၀မသြားဘူး။” “သြားလိုက္ပါသမီးရယ္။မဟုတ္ရင္သမီးဦးေလးအသက္ ကအေမျပန္ရင္မွီမွာမဟုတ္ဘူး။” ထို ေန ့ည(သို ့)မနက္မက်တက် မသာအိမ္နားကို အေစာၾကီးေရာက္သြားသည္။စီ့လိုပဲမ်က္ႏွာ၈ေခါက္ခ်ိဳးေတြမသာစရိတ္လာေပးတဲ့သူမ်ားကိုေတြ ့ရသည္။ျပီးေတာ ့မသာၾကီးဘယ္ေတာ ့ေသမလဲဆိုတာထင္ေၾကးေတြေပးၾကသည္။ေပ်ာ္ဖို ့ေတာ ့ေကာင္းသား။ဒါေပမယ့္မသာၾကီးတကယ္မေသေသးတာကခက္သည္။ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ဘယ္မသာေကာင္လက္ခ်က္မွန္းမသိ။စီတို [...]