financial planner
“သမီးစီေရ..လက္ထဲမွာေဒၚလာ၂၀၀၀ေလာက္ရွိလားကြယ္”
“ဘယ္ရွိ ပါ့မလဲ ေမရဲ ့။က်ပ္ ၂၀၀၀မွမဟုတ္တာ။”
“နို ့ ေမ က ေဒၚလာ၂၀၀၀နဲ ့ ဘာလုပ္မလုိ ့လဲ”
“သမီးဦးေလးေနမေကာင္းဘူး။အသဲအသန္ျဖစ္ေနတယ္။အဲဒါအေမရြာျပန္မလို ့။မျပန္ခင္ ကြ်န္းလယ္ကမသာစရိတ္ေကာက္တဲ့အိမ္သြားျပီးအသုဘစရိတ္သြားလွဴရအံုးမယ္။ခက္သကြယ္။ဒီမသာၾကီးကလည္း ေသနိုး ေသနိုးနဲ ့ မေသနိုင္ေသးဘူး။အေမတို ့မွာလည္းရြာသာျပန္ေနရတာ။မသာစရိတ္မေပးပဲရြာျပန္ရင္လည္းေလယာဥ္ကြင္းမွာတံုးထုတဲ့သူေတာင္းစားေတြကဆြဲမယ္၊ဖဲ့မယ္တကဲကဲနဲ ့။ငတ္ေနတာကိုး။”
“အဲဒါေၾကာင့္ေျပာတာ ေမ့ကို။ ကြ်န္းသူလုပ္လိုက္ပါလို ့။ကြ်န္းသူလုပ္ရင္မသာစရိတ္သြားေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး။ရြာလည္းအခ်ိန္မေရြးျပန္လို ့ရတယ္။ေလယာဥ္ကြင္းကသူေတာင္းစားေတြလည္း ရြာသူမဟုတ္ေတာ့လို ့သိပ္မဖဲ့ မဆြဲရဲ ေတာ့ဘူး။”
“ကဲပါ။ အေမပဲ ဘဏ္ကသြားထုတ္ထားလိုက္မယ္။အေမအလုပ္ရွိလို ့ သမီးပဲသြားေပးလိုက္ေနာ္။”
“နိုး..နိုး။ေမ စီ့ ကိုသတ္ခ်င္သတ္သြား။စီေတာ့အဲဒီမသာအိမ္လံုး၀မသြားဘူး။”
“သြားလိုက္ပါသမီးရယ္။မဟုတ္ရင္သမီးဦးေလးအသက္ ကအေမျပန္ရင္မွီမွာမဟုတ္ဘူး။”
ထို ေန ့ည(သို ့)မနက္မက်တက်
မသာအိမ္နားကို အေစာၾကီးေရာက္သြားသည္။စီ့လိုပဲမ်က္ႏွာ၈ေခါက္ခ်ိဳးေတြမသာစရိတ္လာေပးတဲ့သူမ်ားကိုေတြ ့ရသည္။ျပီးေတာ ့မသာၾကီးဘယ္ေတာ ့ေသမလဲဆိုတာထင္ေၾကးေတြေပးၾကသည္။ေပ်ာ္ဖို ့ေတာ ့ေကာင္းသား။ဒါေပမယ့္မသာၾကီးတကယ္မေသေသးတာကခက္သည္။
မနက္မိုးလင္းေတာ့ ဘယ္မသာေကာင္လက္ခ်က္မွန္းမသိ။စီတို ့နာမည္ေတြေပးထားတဲ ့တိုကင္စာရြက္ေပ်ာက္သြားေသာေၾကာင္ ့အသစ္ျပန္တိုကင္ယူရသည္။top 10စာ၇င္း၀င္ေသာစီသည္ top30ထဲေရာက္သြားသည္။မနက္အေစာၾကီးတုန္းကမေတြ ့ေသာသူေတြ top 10စာရင္း၀င္ကုန္သည္။တပြဲတလမ္းပြဲၾကမး္လိုက္ရလို ့စိတ္ထဲရွိေသာ္လည္း မသာအိမ္မွာရန္ျဖစ္လွ်င္ကိုယ္ပဲသိကာက်မွာစိုးေသာေၾကာင့္၈ေခါက္က်ိဳးမ်က္ႏွာကို၁၂ေခါက္ခ်ိဳးေျပာင္းခ်ိဳးလိုက္သည္။
စပါျပီ။ေအာကလီဆန္ေသာ မသာၾကီးေတြfrontdeskမွာအလုပ္မ်ားခ်င္ဟန္ေဆာင္ျပီးဒီေန ့ေတာ့မသာစရိတ္ဘယ္ေလာက္ရမလဲၾကိတ္တြက္ရင္းေပ်ာ္ေနၾကပါသည္။
စိတ္ထဲကမသာေကာင္ေတြကိုနဲနဲေလးေဆာ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာသည္။အခြန္ေဆာင္မဲ ့ အေဖေနရာကိုစီနာမည္ေျပာင္းလိုက္သည္။
အေတာ္အတန္ေစာင့္ျပီးေသာအခါစီ ့အလွည္ ့လာပါျပီ။
“အခြန္ေဆာင္ခ်င္လို ့ပါ”
“ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္စာလဲ”
“3ႏွစ္စာပါ”
၀ါး မသာမၾကီးမ်က္ႏွာ၀င္းသြားသည္။မိစီေလာက္ဆိုရင္ အနည္းဆံုး ၃၀၀၀ေလာက္ စားလို ့ရတာကိုး။
“‘PR လား”
“ဟုတ္ပါတယ္။ “
“ဒါဆိုလစရဲ ့၁၀ရာခိုင္ႏွုန္းကို၃ႏွစ္စာေဆာင္ရပါမယ္။”
“ဟုတ္ကဲ ့သိပါတယ္”
Form နဲ ့ passportလည္းေပးလိုက္ေရာ မ်က္ေမွာင္ၾကိဳတ္သြားသည္။
“PR ဆိုဘာလို ့ ေဒၚလာ၃၀ပဲေဆာင္တာလဲ။ရုတ္ရုတ္မလုပ္နဲ့ေနာ္။ေနာက္မွာလူေတြအမ်ားၾကီးရွင့္ကိုေစာင့္ေနတယ္။ ကြ်န္မတို ့က ရွင္တို ့ဘယ္ေလာက္ရလဲဆိုတာအကုန္သိတယ္။MOMကိုလွမ္းစစ္လိုက္မယ္”
“မမတို ့ပဲ လစာရဲ ့၁၀ရာခိုင္ႏွုန္းဆို”( အိမ္းကိုယ့္အေမအရြယ္ေလာက္ရွိတဲ ့ ၾကီးေဒၚၾကီးကိုမမလို ့ ေခၚရတာလဲ၀ဍ္တမ်ိဳးပါပဲ။)
“ဟုတ္တယ္ေလ။ PR တေယာက္ကဒီေလာက္ပဲရလား။ ” မမက မေက်နပ္။ေစ်းဆစ္သည္။
“မမ ေရဒီလိုပဲ။စီတို ့လိုင္းက basic on commision ေလ။net မေျပာနဲ ့ basic salary ေတာင္မရွိဘူး။ဒါေပမယ္ ့ရြာသူပီသေအာင္လို ့ တာ၀န္အရ ရြာမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ မသာၾကီးရဲ ့ အသုဘစရိတ္လာေပးရတာ။”
“ဒါေတာင္ managerက လစာကို၃၀၀ေဒၚလာေရးလို ့ တက္ေတာ့မယ္တကဲကဲျဖစ္ေနတာ။ပံုမွန္ဆိုသူ က ၁၀၀ပဲေရးေပးတာ။
“မယံုဘူး။ ရွင္ ့အလုပ္ကဘာလဲ”
“financial planner ေလ။ကဲကဲ ၃၀နဲ ့ေဆာင္တုန္းယူထားေနာ္။ ၁၀ေဒၚလာျဖစ္သြားရင္တာ၀န္မယူဘူး။”
“တိန္..!!!”
စီေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားသည္။လူေတြက စီ ့ကိုရြာသူမပီသဘူး။ ရြာေရးရြာ၀န္မွာဘာမွမပါဘူးနဲ ့။ခုေတာ ့မသာၾကီး အသုဘစရိတ္မွာစီတတပ္တအား ပါ၀င္ခဲ့ပါျပီ။ ဟီးဟီး။
……………………………………………………….
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့၃၀ေနာက္မွာသုညတလံုးတိုးလိုက္သည္။ ၃ႏွစ္စာ ၃၆၀၀ ။photocopy ကိုquality အညံ့စားနဲ ့ ကူးလိုက္သည္။slipကမွုန္၀ါး၀ါး။ ၀ါး…..။ေနာက္၃ႏွစ္ေလာက္မွတခါသြားေဆာင္လွ်င္ အဘယ္သူသိအံုးမယ္နည္း။
ျမင္ေယာင္ေသးသည္။ေနာင္ဆိုလွ်င္ ျမန္မာထဲတြင္ Financial planner ေကာင္းမ်ားေပၚထြန္းေလစြ။ဟီးဟီးဟီး။