mum
ဒီေန ့ေတာ ့အေမ့ကိုသတိရသလုိလိုပဲ။
မ်ိဳးၾကီးရဲ ့အေမသီခ်င္းမေန ့ညက နားေထာင္တာလည္းပါမွာေပါ့။
လူေတြကစီ ့ကိုေမးၾကတယ္ အရင္ဘ၀ကဘာေတြစြတ္ရမ္းလုပ္လို ့ဒီဘ၀မွာဒီလို မိသားစု ဒီလို မိဘမ်ိဳးရတာလဲတဲ ့။
ေျပာရရင္ေတာ့စီလည္းမသိဘူး။ စီ မိဘရ ကံေကာင္းတယ္တဲ ့။
သူမ်ားေတြနိုင္ငံျခားထြက္လာရင္(အမ်ားစု) ကမိေ၀း ဖေ၀းနဲ ့တကုိယ္တည္းရပ္တည္ရတယ္။ အဲ ေက်ာင္းေလးဘာေလးတက္
ပီအာေလးျဖစ္ မိန္းမယူ ကေလးေမြးေတာ့မွာ ကေလးထိန္းဖိ ု ့အေမနဲ ့အေဖကို လွမ္းေခၚၾကတဲ ့သားေကာင္းသမီးေကာင္းမ်ားလည္းရွိတတ္ၾကပါတယ္။
စီက်ေတာ ့ဒီကိုလာကတည္းက မိဘေတြနဲ ့အတူတူေနေနရတာ ခုခ်ိန္ထိပဲ။ ကေလးထိန္းမွလွမ္းျပီးေခၚစရာမလိုေတာ့ဘူး။
အေမမရွိတဲ ့ရက္ေတြ ထမင္းမမွန္တာမ်ားတယ္။
ထမင္းေလး တအိုးေတာင္ ဆန္ကိုေရနဲ ့ေဆး “cook” ဆိုတဲ ့buttonေလးနွိပ္ဖို ့ေတာင္ မအားတဲ ့(တကယ္ေတာ့ေသာက္ပ်င္းၾကီးတာပါ) စီ ့ဘ၀ဟာ
အေမမရွိမွ ထမင္းတန္ဖိုး သိရေတာ့တယ္။ အရင္ကေတာ့ ပဳဇြန္ဆို အခြံနဲ ့ေၾကာ္၊ အခြံႏႊာေၾကာ္၊ ကညြန္ ့နဲ ့ေၾကာ္၊ ပုဇြန္ကို ေပါင္းစံုေၾကာ္တတ္တဲ ့အေမ့ကို ကဂ်ီ ကေဂ်ာင္ ခ်ခဲ့ရသမွ် အခုေတာ ့ၾကက္ဥေၾကာ္ေလးေတာင္ မီးဖို ေပၚ ဒယ္ျပားတင္ ဆီထည့္ ၾကက္ဥကေလးကို “ခြက္”ခနဲ ခြဲျပီး ေၾကာ္ဖို ့ဆို
တာေ၀လာေ၀းစြ။ တကယ္ပဲ စီရဲ ့ အိမ္မွာ သက္သက္လြတ္အိမ္တင္မဟုတ္ဘူး။ မီးလြတ္အိမ္ျဖစ္ေနျပီ။(ဒီလေတာ ့မီတာကုန္သက္သာမယ္နဲ ့တူတယ္)။
အားအားရွိ ဘီစကြတ္ကို အ၀ိုင္းလိုက္စားလိုက္။ ခ်ိဳ းဖဲ့ျပီးစားလိုက္၊၊ ေမွာက္ရက္ သားစားလိုက္၊ အိပ္ရက္သားစားလိုက္(စားစရာ ဒီတမ်ိဳးပဲရွိတယ္။)
ေအာ..အေမ…အေမ… သတိရလိုက္တာအေမရယ္။
အေမသာ မရွိခဲ့ရင္ေတာ ့စီေတာ ့ေစာေစာစီးစီး ငတ္ျပီး လူ ့ေလာကတည္းကအရင္ ၾကြေတာ့မွာပဲ။
ဒါေၾကာင့္ တိုတိုလည္းေျပာတာ။
“you are so pampered” တဲ ့။
အေမက pampered လုပ္လိုက္။ အေဖက pampered လုပ္လိုက္။တိုတိုကpampered လုပ္လိုက္နဲ ့။
ေနာက္ဆိုရင္ စီ က လမ္းေတာင္ေလွ်ာက္တတ္အံုးပါ့မလားမသိေတာ့ဘူး။
ဟူး..ေျပာရင္းနဲ ့ဗိုက္ဗိုက္က ဆာလာျပီ။ ဘီစကြတ္ေတြကို အမွဳန္ ့ၾကိတ္ျပီး ေရနဲ ့တမ်ိဳးေျပာင္းစားရင္ေကာင္းမလား…????