ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း..
NOTEBOOKကိုပဲျပန္ေ၇ာက္တာပဲ။ window7နဲ ့ျမန္မာစာကို installလုပ္လို ့မရဘူး။ ဒီေတာ ့လည္း အဖရဲ ့ notebookကုိခဏငွားသံုးျပီးစာေရးရတယ္။ ဘ၀ ဘ၀.. အဲလို ..
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္စီ ကေတာ ့စီ ့PCကိုၾကိဳက္တယ္။ ျမန္မာလို ေရးလို ့မရတာကလြဲလို ့ က်န္တာအကုန္လုပ္လို ့ရတာကိုး။နဂိုတည္းကလည္း ၾကိဳက္လို ့၀ယ္ထားတာကိုး။စီမၾကာခင္
အလုပ္ေတြအရမ္းမ်ားေတာ့မယ္။ စာသိပ္ေရးျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။
ဒီလိုပါပဲ။ အလုပ္နဲ ့အိမ္၊ တိုတိုနဲ ့စီ..၊ခ်ာလပတ္လည္ေနတာပဲ။
ခရီးေတာ့ထြက္ျဖစ္ေသးတယ္။ အနီးအနားပါပဲ။
ဒီႏွစ္ေတာ ့ ျမန္မာျပည္ျပန္မယ္စဥ္းစားတိုင္းအခြန္ေဆာင္ရမွာစိုးလို ့ အသက္ပင္ေသေသ ေဂၚနဲ ့ေကာ္တာေတာင္မျပန္ဘူးဆိုျပီး တင္းခံေနတာ။
အခြန္ေဆာင္မယ့္ပိုက္ပိုက္ေတြကို တိုတိုနဲ ့တနိုင္ငံသြားျပီး ေလွ်ာက္လည္လိုက္ရင္ေတာင္ ေပ်ာ္ရြင္မွဳကိုရအံုးမယ္။
ဘယ္နွယ့္ မစားရက္မေသာက္ရက္.. ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ ့ရွာထားတဲ့ပိုက္ဆံေတြကို အလကားသြားလွဴေနရတယ္။ မသဒါလိုက္တာ.. ထီြ!
အားရင္ေတာ ့တခါတခါ စာလာေရးပါအံုးမယ္။ တခါတေလ မ်ိဳ သိပ္ထားတာကို ပြင့္အန္အံုးမွ။