မဖိတ္ပါနဲ ့
Tuesday, November 29th, 2011လူဆိုတာ ေသခ်ိန္တန္ရင္ေတာ ့ေသၾကမွာပဲ။အဲ ေသခ်ိန္မတန္ပဲ ေသသြားရတာကိုပဲ ႏွေျမာမိတယ္။ တခါတေလ တရက္ေလာက္ေသဖူးၾကည့္ခ်င္တယ္။ အဲ ေသခ်ာတာတခုေတာ့ရွိတယ္။ စီတေယာက္ေလာကၾကီးထဲကေလွ်ာ့သြားလို ့ကေတာ ့ ဘာမွထူးထူးျခားျခားျဖစ္သြားမွာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တခုက တန္ဖိုးရွိရွိေသခ်င္တယ္။ ေလာကမွာ လူေတြအတင္းေျပာ အပုတ္ခ်တဲ့ေနရာ ၂ခုရွိတယ္။ မဂၤလာေဆာင္ရယ္ အသုဘရယ္။ တခါတေလ ေသတဲ့သူကုိအားမနာ အသုဘမွာေတာင္ အတင္းလာေျပာတဲ့သူကရွိေသးတယ္။ ဒါကလည္း ေသတာေတာင္ ၾကြားျပီးေသခ်င္တဲ့လူေတြရဲ ့အျပစ္။ ေသတာေတာင္ မဂၤလာေဆာင္သလို ရွိရွိသမွ် လူေပါင္းစံုကိုဖိတ္ျပီးအသုဘကို မစည္စည္ေအာင္လုပ္တာ။ အဲလိုလုပ္ခါမွ ေသတဲ့သူက ေသျပီးမွ တန္ဖိုးကပိုက်သြားတယ္။ေသေတာ့မွ လူေတြက ငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြကို အသုဘလားရင္းေဖာ္ကုန္တာ။ စီလည္း မေသခ်င္မွာထားရမယ္။ လူေတြကို ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္မဖိတ္ပါနဲ ့လို ့။