foxie284

လူဆိုတာ ေသခ်ိန္တန္ရင္ေတာ ့ေသၾကမွာပဲ။အဲ ေသခ်ိန္မတန္ပဲ ေသသြားရတာကိုပဲ ႏွေျမာမိတယ္။ တခါတေလ တရက္ေလာက္ေသဖူးၾကည့္ခ်င္တယ္။ အဲ ေသခ်ာတာတခုေတာ့ရွိတယ္။ စီတေယာက္ေလာကၾကီးထဲကေလွ်ာ့သြားလို ့ကေတာ ့ ဘာမွထူးထူးျခားျခားျဖစ္သြားမွာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တခုက တန္ဖိုးရွိရွိေသခ်င္တယ္။ ေလာကမွာ လူေတြအတင္းေျပာ အပုတ္ခ်တဲ့ေနရာ ၂ခုရွိတယ္။ မဂၤလာေဆာင္ရယ္ အသုဘရယ္။ တခါတေလ ေသတဲ့သူကုိအားမနာ အသုဘမွာေတာင္ အတင္းလာေျပာတဲ့သူကရွိေသးတယ္။ ဒါကလည္း ေသတာေတာင္ ၾကြားျပီးေသခ်င္တဲ့လူေတြရဲ ့အျပစ္။ ေသတာေတာင္ မဂၤလာေဆာင္သလို ရွိရွိသမွ် လူေပါင္းစံုကိုဖိတ္ျပီးအသုဘကို မစည္စည္ေအာင္လုပ္တာ။ အဲလိုလုပ္ခါမွ ေသတဲ့သူက ေသျပီးမွ တန္ဖိုးကပိုက်သြားတယ္။ေသေတာ့မွ လူေတြက ငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြကို အသုဘလားရင္းေဖာ္ကုန္တာ။ စီလည္း မေသခ်င္မွာထားရမယ္။ လူေတြကို ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္မဖိတ္ပါနဲ ့လို ့။

အို.. စီရီခ်င္တယ္.. မတားပါနဲ ့.. စီရီပါရေစ… ရီမယ္ေနာ္.. ျဗဲ…. ျမန္မာနိုင္ငံၾကီး Replubic နိုင္ငံအျဖစ္ေျပာင္းကတည္းက စီဟာ သံရံုးကို တခါမွမေရာက္ဖူးပါဘူး..။ဒါေပမယ့္ ဒီတပတ္ေတာ့ ေ၇ာက္ျဖစ္တယ္..။ ၀မ္းသာရမွာလား ၀မ္းနည္းရမွာလားမသိန္းစီလို ့ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေမးမိပါတယ္..။သံရံုးကုိ မသြားခင္ စီဟာ.. ျမန္မာသံရံုးwebsiteကို အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ဖတ္ရွဳေလ့လာျပီး ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္စရာရွိတာျပင္ဆင္ခဲ့ပါတယ္.. မွတ္ခ်က္။ စာေမးပြဲေတြေျဖတုန္းကေတာင္ အဲေလာက္ မျပင္ဆင္ခဲ့ရဘူး. အရင္တုန္းက P.Pအသစ္လုပ္ရင္ သက္တမ္းကုန္ခါနီး တလအလိုမွ ျပန္လာခိုင္းတာတို ့၊၁၀ရက္ၾကာမယ္ ဘာမယ္နဲ ့..ခုေတာ့ ၇ရက္ပဲၾကာမယ္ေျပာလို ့၀မ္းသာမိပါတယ္..။ သူမ်ားေတြကေတာ ့မတ္တပ္ရပ္ အခ်ိန္ကုန္ တဲ ့ဘ၀က လြတ္ေအာင္ ပြဲစားေတြနဲ ့လုပ္ၾကပါတယ္..။ စီကေတာ ့ကိုယ္ထူကိုယ္ထေပါ့..။ အမိသံရံုးၾကီးကို ၃ႏွစ္မွ တခါလြမး္လြန္..လြန္းလြန္ လြန္းလို ့.. ေျခေထာက္အေညာင္းအခံအလိမ္ခံ..(အလာမွာ [...]

ဒီblog ကို update မလုပ္တာ ဒီေန ့မွာ ၃လၾကာသြားခဲ့ပါျပီ.. စီ ထံုးစံအတုိင္း စိတ္မပါ၇င္ ဘာမွမလုပ္တဲ ့ေသာက္က်င့္ေၾကာင့္လည္းပါပါတယ္.. ခုေတာ ့ေရးစရာကေပၚလာျပန္ပါျပီ..။ စီသာ စာေရးဆရာမဆိုရင္ေတာ ့မြဲျပီးေသနိုင္ေလာက္ပါတယ္.. ေရးလက္စ စာမူေတြကို ဒီအတိုင္းထားျပီး စိတ္ကူးေပါက္မွျပန္ေ၇းတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ..။ စီကိုယ္စီလည္း စာေရးဆရာမ တေယာက္လို ့သတ္မွတ္ဖို ့ေနေနသာ..အလုပ္ေတြမ်ားေန ရွုပ္ေနတာေၾကာင့္ bloggerဘ၀ကေတာင္အဆင့္က်ျပီး.. ခု ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အင္တာနက္ေပၚမွာ  ဘာမွန္းေတာင္မသိတဲ့ ဘနဲ ့၀ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ လူသား သာသာတေယာက္အျဖစ္နဲ ့ပဲ ရွင္သန္ေနရပါေတာ့တယ္..။ ခုေတာ ့လည္း ငုတ္ေနတဲ ့စီတဲ ့အ၀ွါက ျပန္ထြက္လာျပန္ပါျပီ (၀ါသနာ)။ ဒီတခါေတာ ့စီ စာအုပ္တအုပ္ထိထုတ္ဖို ့အတြက္ပါ ရည္ရြယ္ျပီးေရးေတာ့မွာပါ..။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေရး.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ထုတ္ ကုိယ္ဟာကိုယ္၀ယ္အားေပးသလိုမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး.. [...]

အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ စီဟာ စာေရးျခင္းကို အေတာ္ေလးႏွစ္သက္သေဘာက်သူ တဦးျဖစ္ပါတယ္..။ ရြာမွာရွိစဥ္ ကေလးဘ၀ထဲက စာေရးရင္ ေရး မေရးရင္ ပံုဆြဲတတ္တာ ခုထိ အက်င့္တခုလို ပါပဲ..။ တက္ကေနာ္ေလာ္ဂ်ီေတြ တိုးတက္လာေတာ ့ စီေနရာေပါင္းစံုမွာစာေရးခဲ့တယ္..။ blogger..wordpress.. facebook, myspace တခ်ိဳ ့ဆို မွတ္ေတာင္မမွတ္မိဘူး…။စာေရးရင္ရင္ျပီးေရာ.. ေတြ ့ကရာေနရာမွာ sign up လုပ္ျပီးေရးလိုက္တာပဲ…။ တခါတေလ အဖ်က္သမားမ်ားကလည္းရွိလို ့တေနရာထဲမွာ အတည္တက်မေ၇းပဲ.. ဂိုေဒါင္ေတြအမ်ားၾကီးထားထားေသးတယ္..။ ဒီေန ့မွာေတာ ့စီ Tumblrမွာ စေရးပါတယ္..။ စီဖုန္း ထဲမွာ အဲဒါရွိေနတာၾကာပါျပီ..။စီက အမ်ားေသာအားျဖင့္ အျပင္မွာေရာက္ေနတာမ်ားတယ္..။ တခါတေလ blog ေရးတယ္ဆိုတာ.. တေန ့တာ ျဖစ္တဲ ့အေၾကာင္းအရာကို တျခားသူေတြသိေအာင္ ခံစားတင္ျပခ်င္ ျပလို ့ရတယ္…။ [...]

ခုတေလာ စလံုးက ျမန္မာေတြအေတာ္ေလး ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ေဒၚလွေတြ အင္မတန္ထိုးဆင္းေနတယ္။ တေဒၚလာ ကို ၆၁၀က်ပ္ပဲရွိေတာ့တယ္။ နံျပားတခ်ပ္ ၁၀၀က်ပ္ရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ  တေဒၚလွဆို ၆ခ်ပ္ေလာက္ပဲ၀ယ္လို ့ရေတာ့မယ္။ စီတို ့အေမေခတ္တုန္းက ၁ေဒၚလာ ကို ၇၀က်ပ္။ တေန ့ေစ်းဖို းက ၇၀က်ပ္ပဲကုန္တယ္။အဖ စင္ကာပူကို ေရာက္တုန္းက ဘဲဥတလံုး ၂က်ပ္ရွိတယ္။စီေတာင္ တေန ့မွ ၅က်ပ္ပဲရတယ္။ ေက်ာင္းမွာ ေရာင္းတဲ ့ကပ္ေစးနဲ ထုတ္ေခ်ာင္းေတာင္ တေခ်ာင္း ျပား၅၀ပဲရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း လူေတြနိုုင္ငံျခားကိုထြက္ျပီး အလုပ္လာလုပ္ၾကတာ။ မိသားစုစား၀တ္ေနေရးဖူလံွဳ ေအာင္လို ့။ တေယာက္မွ အားျပီး ယားလို ့အလုပ္လာလုပ္ၾကတာမရွိဘူး။ ဟိုးေခတ္တုန္းက သံရံုးအမွဳထမ္းေတြလည္း aircon မတပ္တာ၊ photo copier machine မရွိတာကလြဲလို [...]